Bling, bling!

Van een abstract challenge quiltje dat niet helemaal was uitgevallen hoe ik het in mijn hoofd had, maakte ik gisteren deze ATC's:

Zoals de naam al zegt (Artist Trading Cards) zijn ze om te ruilen, ze zijn inmiddels allemaal geruild.

Yesterday I cut up an abstract challenge quiltlet that didn't turn out quite like I envisioned it and made six ATC's out of it. Like the name says, these cards are for trading, they have all been traded.

Nog één keer Sinterklaas (dit jaar)

Sinterklaas was een groot succes, gisteren. We hebben eerst de cadeautjes opengemaakt en daarna gezellig met het hele gezin gegourmet. De kinderen vinden dat echt geweldig, mogen ze zelf 'koken'. We hebben dit al een aantal keren met ze gedaan en ze kunnen het nu helemaal zelf,

op een verantwoorde manier.

En dit zijn de surprises:

Zwembad, gemaakt door DH, voor jongste:

Theekopje, gemaakt door oudste, voor mij:

Sudokuboekje, gemaakt door mij voor DH (hij mocht het pas openmaken na oplossen van de sudoku):

Legosteen, gemaakt door jongste, voor oudste:

En Sifra, die er helemaal niets meer van snapte:
De cadeautjes vielen ook zeer in de smaak, behalve dan een klein akkefietje met een koffer met Knex voor oudste, hij bleek al precies zo'n zelfde koffer te hebben. Gelukkig zat de bon er bij en konden we het ruilen en ondanks het feit dat de bon al van 25 juli was (!) en de termijn van dertig dagen dus al lang en breed verstreken was deden ze bij de speelgoedwinkel niet moeilijk en heb ik vanmorgen iets anders voor hem kunnen uitzoeken (waarvoor hulde, Intertoys in Tiel).

En dit heb ik voor sinterklaas gekregen, twee mixed media werkjes van Carla van Uum, een Tielse kunstenares:

DH wist natuurlijk weer niet wat hij moest geven en ik niet wat ik moest vragen, dus toen ik vorige week zaterdag bij galerie Werkplek was en daar twee kleine werkjes zag die ik heel mooi vond (en die niet te duur waren), heb ik netjes gevraagd of ik een foto mocht maken en die aan DH laten zien met als hint dat één daarvan misschien een leuk cadeautje voor Sinterklaas zou kunnen zijn, als hij nog niks had. Hij had nog niks, dus is hij 's middags er nog even heen gefietst en heeft ze gelijk maar alletwee gekocht. Eéntje heb ik voor Sinterklaas gekregen en de andere krijg ik voor mijn verjaardag en omdat het handiger was ze alletwee tegelijk op te hangen, hangen ze nu allebei al in de kamer te pronken.

.

These are the spoils of "Pakjesavond". On the first pictures you can see the "surprises" we made for each other (pool, made for youngest by DH; teacup made for me by youngest; sudokupuzzle, made for DH my me and lego-brick, made by youngest for eldest). On the fifth picture is Sifra, who did not understand wat was happening at all. The last two pictures are of the gifts I received, two little mixed media works made by Carla van Uum, a local artist. One of them is for Sinterklaas, the other is for my birthday, which will be in februari.

Legopoppetje

Het is gelukt, de surprise die jongste gisteren kreeg is bij mij achterop de fiets naar huis gekomen. Ben vervolgens een kwartier bezig geweest om de armen en het hoofd er weer aan te zetten, maar hij is weer zo goed als nieuw.
Het is een hele leuke surprise, alleen een beetje groot, kijk maar: This is the "surprise" which was given to youngest by 'Sinterklaas'. It is really nice and big! I had some trouble bringing it home by bike.

Herfsturn

Vandaag is het dan eindelijk weer zo ver, we vieren vandaag Sinterklaas. Gezellig met het gezin, in het verleden hebben we dat wel met de respectievelijke families gedaan, maar dat was geen onverdeeld succes. Mensen waren beledigd door flauwe surprises, mensen maakten helemaal geen surprises en één van de oma heeft het gepresteerd om aan de kinderen te verraden dat 'hij' helemaal niet bestaat..... (ze wilden het niet geloven, dus dat viel dan ook weer mee).
Oudste heeft het vandaag ook al op school, jongste heeft het gisteren al op school gevierd (had iets te maken met de beschikbaarheid van de goede man). De surprise van jongste (de gymzaal) is goed ontvangen, wat hij voor surprise heeft gekregen weet ik nog niet, die had hij nog maar even daar laten staan omdat hij bijna net zo groot is als jongste. Weer zo'n moeder die altijd met haar SUF naar school komt en geen rekening houdt met moeders die gewoon zoals het hoort de kinderen met de fiets naar school brengen. Zometeen maar even kijken of ik het gevaarte naar huis krijg.

Heb dus nog steeds weinig quilttijd, dus maar weer een foto van een ouder exemplaar:


40 x 50 cm, naar een applicatie patroon uit de Magic Patch.

Dit was mijn eerste serieuze poging tot machinale applicatie. Ik heb de vaas met bloemen met vliesofix geplakt en daarna met 'onzichtbaar garen' vast gezigzagd. Het voordeel van 'onzichtbaar' garen is dat je altijd de goede kleur gebruikt, de nadelen zijn dat het helemaal niet onzichtbaar is, het glimt en dat het vreselijk lastig is om mee te naaien, het krinkelt en het doet.

16" x 20", a pattern from a magazine.
This was my first serious attempt at machine applique. I used wonder under for the vase with flowers and stitched it all down using 'invisible' thread. The advantage of using 'invisible' thread is that you always have the right color, the disadvantages are that it is not invisible at all, it shines and it is a pain to sew with.

Delectable mountains

2002, 1 x 1 meter en eigenlijk mijn eerste echte scrapquilt.

2002, 40" x 40", my first real scrapquilt.

Update watercolorquilt

Om de watercolor quilt tot leven te laten komen wilde ik er zo'n zwart hekwerk op maken. In eerste instantie had ik een mooi stuk eigengeverfde zwarte stof genomen en het hekwerk daar met textielcarbonpapier op overgenomen. Omdat de stof niet effen was zag je de lijnen van het carbonpapier niet goed genoeg dus toen nog een keer overgetrokken met zo'n krijtstift, want je zag het niet goed genoeg. Dat was niet zo slim, want na dat ik een paar stukjes gedaan had en zag ik al dat het krijt veel te snel er weer af ging, waardoor ik de lijnen niet meer goed zag en het echt schots en scheef was en dan niet rustiek schots en scheef maar echt lelijk.
Dit was vrijdag, heb de quilt het hele weekend niet meer aangeraakt en heb gisteren de hele morgen besteed aan het uitpulken van machinale festonsteekjes. Wat een k. klus. Gistermiddag het hekwerk overgetrokken op een stuk zwarte poplin dat ik op de markt kocht (65% polyester maar wel zwart) en daar zie je de lijnen wel goed op (want dat was het probleem). Ben nu weer begonnen met op de machine appliceren. Op de machine, want de quilt moet nog helemaal naar Australië dus hij moet wel op tijd klaar zijn.

Op de foto kun je zien waar al dit werk tot nu toe toe geleid heeft:

Reactie van DH: "is dit niet wat erg zwart, Margeeth?"

To give more depth to the watercolor quilt I wanted to make one of those black fences on top of it. After a disastrous attempt with one of my own handdyed black fabrics (I couldn't see the lines, so the fences turned out all crooked) I spent yesterday morning ripping it apart and starting over. On the pictures is what I did so far. DH asked me: "isn't this a little too much black?".

Nog een surprise

De surprise die oudste, met wat hulp, heeft gemaakt voor het sinterklaasfeest in zijn klas. Een computer, met op het scherm het favoriete spel van dit moment "egeltje gooien" (huh?).
Er komt nog steeds niet erg veel van quilten.

Over sinterklaas gesproken, in het blog van Annelies (van de siggies), las ik dat zij niet alleen alle sinterklaascadeautjes voor het hele gezin verzorgt, maar dat ze ook altijd zelf haar eigen cadeautjes moet kopen omdat daar anders niets van komt en dat ze zich afvraagt of dit bij meer mensen het geval is. Hmm, een interessante vraag. Borduurt eigenlijk een beetje voort op de filosofische vragen over ouderschap van vrijdag. Als je als moeder je eigen cadeautjes voor Sinterklaas moet kopen, dat is toch een beetje wrang, net alsof je er niet toe doet.
Bij ons gaat het gelukkig net een klein beetje anders. Ik verzorg als moeder het leeuwendeel van de cadeautjes, maak surprises en gedichten, maar een cadeautje voor mezelf koop ik niet, dat doet DH. Zoals alle mannen weet hij dan natuurlijk niet wat hij moet kopen, dus als ik iets zie wat ik leuk vind of nodig heb dan schrijf ik precies op wat het is, waar het te koop is, hoe het eruit ziet, hoe duur het is en eventuele codes. De verrassing is er zo natuurlijk wel een beetje af, maar het gaat om het idee zullen we maar zeggen. Je kunt als moeder per slot van rekening toch niet helemaal niets voor Sinterklaas krijgen, dan krijgen je kinderen wel een erg raar idee over jou als moeder, want hoe stout moet je wel niet geweest zijn om helemaal niets van Sinterklaas te krijgen.....