maandag 6 mei 2024

Kringloopvondsten

Ik had een vierkante lijst van 50 x 50 cm nodig en dacht, "laat ik eerst eens bij de kringloopwinkel kijken, misschien hebben ze er daar wel één". Dat hadden ze niet, wel vond ik daar deze merklap:

 

Iemand heeft haar met liefde geborduurd, wat best wat werk is (understatement) en professioneel in laten lijsten, wat ook niet goedkoop is (nog een understatement) en dat was dan nu bij de kringloop te koop voor 7,50. Hij hangt nu bij mij aan de muur.

Het lijstje wat ik zocht had ik nog niet en er zijn meer kringloopwinkels bij ons, waaronder één van Woord en Daad. Daar vond ik deze:


Ook weer met liefde geborduurd en professioneel ingelijst,
en nu te koop voor het astronomische bedrag van 3,50. Dus die heb ik ook maar geadopteerd. 

Maar nog steeds geen lijstje, dus op naar kringloop nummer 3, in een dorp in de buurt. En ja hoor, wéér geen lijst maar wel een borduurwerk.

Deze heb ik laten staan, hij is te groot om hem kwijt te raken in mijn werk- annex hobbykamer en in de rest van het huis woont nog iemand die niet van merklappen houdt. 

Aan de ene kant is het triest dat zoiets bij de kringloop belandt, maar aan de andere kant belandt dit tenminste nog bij de kringloop. Zoals de mensen die mijn blog vaker lezen wel weten ben ik een quiltster, nou een quilt heb ik nog nooit bij de kringloop gezien en wél regelmatig ingelijste borduurwerken.

Tenslotte viel mij ook iets op, op allebei de merklappen ontbreekt in alle alfabetten de letter J (bij de theepotjes ook maar daar zit gewoon geen J in de tekst). Bestond die letter nog niet toen de originelen waar ze van na zijn geborduurd werden gemaakt? Of zit daar iets anders achter.....


 



zaterdag 13 april 2024

Van tekst naar quilt

Vorig jaar op de algemene tentoonstelling van het quiltersgilde, was er een kleine tentoonstelling met als titel van "tekst naar textiel". Er liep een dame bij met een schort met letters en toen ze zag dat wij er naar stonden te kijken sprak ze me gelijk aan om er heel enthousiast over te vertellen. Het bleek om een pilotproject te gaan voor een nieuw project van het gilde, waarbij mensen in  een tekst als inspiratiebron voor een quilt gebruikten, waarbij je met een ander quilter (je maatje) door het ontwerpproces zou gaan en je kon je opgeven om daar aan mee te doen! Nou was ik van plan om weer wat meer te gaan doen met modern werk, dus heb ik me aangemeld.

Dat heb ik geweten! We moesten zelf een tekst vinden en dat ging niet zonder slag of stoot. Ik heb lang naar een tekst gezocht, van alles gevonden en weer afgekeurd. We zouden een zoommeeting hebben op dinsdagavond als aftrap van het project, daarna zou je de eerste vragenlijst krijgen en je tekst met je maatje delen en de maandag ervoor had ik nog steeds geen tekst! Ik ben altijd zeer onder de indruk van het gedicht “Nacht: veilige overkapping” van Hanny Michaelis in de stationshal van Utrecht centraal wat ik elke week zie als ik naar mijn werk ga, maar dat vond ik echt te persoonlijk. Die maandagavond had ik het erover met een vriendin met wie ik naar een cursus was, zij kende het niet dus ik probeerde het op te zoeken op het internet. Toen ik dat aan het doen was kwam ik een ander  gedicht van dezelfde dichter tegen, dat leek me wel wat, dus dat heb ik toen van de weeromstuit maar gekozen.

Minuten dijen uit

tot jaren

in de kaarsrechte

lege straat

waar ik schoorvoetend

achter mezelf aan loop.

 

Tussen twee rijen huizen

bekneld wacht de zon

op haar ondergang.


Dit gedicht (zonder titel) is afkomstig uit de bundel “Onvoorzien” (gepubliceerd in 1966).

Het is niet echt een vrolijk gedicht, de meeste gedichten van Hanny Michaelis zijn dat niet en als je haar iets van haar leven weet dan begrijp je dat wel. Hanny Michaelis (1922–2007) werd geboren in Amsterdam. In 1941 deed zij eindexamen op het Vossius Gymnasium, kort daarna moesten zij en haar ouders onderduiken. Ze deden dat op verschillende adressen en zagen elkaar niet meer terug. Haar ouders werden in 1943 opgepakt en via kamp Westerbork weggevoerd naar Sobibor, waar zij vrijwel zeker direct na aankomst werden vermoord. Kort na de bevrijding keerde Michaelis terug naar Amsterdam, waar zij sindsdien is blijven wonen.

Wat mij aansprak in deze tekst is het contrast tussen de zon en de rechte elementen in de rest van de tekst. Een beeld van een eenzame vrouw die de wereld niet zo positief inziet. ‘Manhattanhenge’.

Ik wilde huizen in de straat laten zien en de ondergaande zon. Het schemert al dus de kleuren zijn grijzen. Behalve de ondergaande zon, die is natuurlijk oranje. Mijn eerste ingeving was één straat met huizen, een zon en een menselijk figuur op de rug gezien.

Na verder denken en sparren met mijn maatje kwam ik erop uit dat ik iets abstracts wilde maken. Cirkels en rechte lijnen. Oranje en grijzen. Maar eens wat (zelfgeverfde) stoffen en garens uit de kast getrokken en een proefblok gemaakt.

Dit zag er veelbelovend uit, ik besloot om terug te grijpen naar de oervorm van de quilt in Amerika, een verzameling van zich herhalende blokken en daar dan een moderne versie van te maken. Ik ben maar gewoon begonnen met het maken van blokken, om het wat levendiger te maken maakte ik er ook blauwe blokken bij met een ‘zon’ die hoog in de lucht stond.

Van de restjes maakte ik een rand aan weerszijden en ik heb er zonnestralen in gequilt. 

Uiteindelijk heb ik alleen de tweede strofe van het gedicht gebruikt, wat ook de titel van de quilt is geworden.

vrijdag 22 maart 2024

Keltisch zeezout

Het thema voor 1 maart van De-Uitdaging was "Keltisch". 

Bij dit thema had ik de volgende associaties.

  1. Mattenklopper
  2. Zout
  3. Knoop

Een mattenklopper daar had ik niet zo'n zin in om te maken, dus werd het 2, het zout. 

Keltisch zeezout wordt gezien als heel speciaal "door de manier waarop het word gewonnen, het oogsten van de zout gaat terug tot de Keltische tijd 800 tot 50 v.C. Het wordt met de hand geoogst. Tijdens het oogsten van de Keltische zoutkristallen, worden er geen chemicaliën of additieven aan het zout toegevoegd". 

Het wordt ook gezien als gezonder dan gewoon zout, want "van alle zouten in de wereld heeft Keltisch Zeezout immers het kleinste gehalte aan natriumchloride en daardoor de zachtste smaak. Bovendien, door die mineralen zou Keltisch zeezout de gezondste aller zeezouten zijn. Sterker nog, volgens sommige mensen zou het zelf tegen allerlei kwaaltjes werken".

Het idee was om een verpakking van Keltisch zeezout te maken, dus ben ik eens naar winkels gegaan waar ze dit superzout verkopen om te kijken hoe die verpakkingen er dan uitzien. Mwah. Best wel saai. Dus heb ik zelf een verpakking ontworpen en daar een quiltje van gemaakt, inclusief een 'Keltisch' symbool:

 


Het quiltje is machinaal geappliceerd en gequilt. Het 'Keltisch' symbool is eigenlijk niet echt Keltisch maar een logo wat ik ergens tegen kwam en wat ik een beetje heb verbouwd. Ik ben benieuwd of iemand kan raden van welke organisatie het logo is. Ik heb het quiltje gemaakt van commerciële stoffen, een deel van wat staaltjes die ik gekregen had. Niet echt mijn soort stof, maar ik vond het hier wel heel goed bij passen, alleen ik moest het dus doen met wat ik had. Daarom zitten er ook geen randen in verstek aan, daarvoor waren mijn repen stof niet lang genoeg.

zondag 4 februari 2024

Temperatuurhuisjes 2023, de quilt

Tadaa, daar is ie dan, mijn huisjesquilt met de minimum en maximumtemperaturen:

De huisjes waren keurig klaar op 1 januari 2024 (knap hè, dat ik het heb volgehouden) en de boompjes legenda ook, maar ik moest natuurlijk nog wel de tweede helft quilten en er een binding omheen en een tunnel aanmaken. In het echt is de quilt sprekender, vooral het rood.

De quilt zegt ook het één en ander over het klimaat hier in Nederland: 

  • Zowel aan het begin als het eind van 2023 was het rond de jaarwisseling erg warm.
  • Al in juni hadden we een paar erg hete dagen.
  • Ook in de herfst was het nog erg lang warm.
  • In mijn woonplaats hebben we in 2023 geen enkele ijsdag (maximumtemperatuur onder de 0°C) gehad.


dinsdag 2 januari 2024

Temperatuurhuisjes 2023, 3e en 4e kwartaal

 Dit zijn mijn temperatuurhuisjes vanaf 7 juli tot en met 31 december.


Aan het eind van het jaar heeft het 's nachts nog een paar nachten gevroren, maar bij de jaarwisseling was het, net als vorig jaar, weer erg warm.

De quilt is natuurlijk nog niet klaar, ik moet hem nog quilten, de twee delen aan elkaar zetten en er een bies omheen naaien, dus wordt vervolgd. Ik heb het in ieder geval het hele jaar volgehouden.

vrijdag 1 december 2023

Windsok

Dit is mijn quiltje voor het thema wind van De-Uitdaging:

 


Bij dit thema moest ik gelijk denken aan zo'n kegelvormig rood met wit gestreept ding wat je vaak op bruggen en viaducten ziet om aan te geven welke kant heb op waait. Door even 'doe zelf onderzoek' te doen op internet kwam ik erachter dat dit een "windsok" heet en dat dat eigenlijk een heel ingenieus ding is. Niet alleen kun je de windrichting ermee bepalen, maar ook hoe hard het waait. Hoe harder het waait, hoe meer strepen er horizontaal komen te staan.

Ik ging dus een windsok maken, maar die had natuurlijk wel een achtergrond nodig en dat werd natuurlijk storm at sea. Om het effect van Storm at sea te krijgen moeten de puntjes wel nestjes aansluiten, dus ik heb een patroontje getekend en hem gepaperpieced. Ik ben een moderne quiltster, dus ik heb hem wel een beetje vervormd.

De mast zat al in de quilt, nu ontbrak alleen de sok nog. Het leek me wel een leuk idee om hem driedimensionaal te maken, nou, dat heb ik geweten. Ik heb een patroontje getekend, de strepen genaaid en hem tegengevoerd met wit. Er zit zo'n rond armbandje in om hem open te laten staan aan de kant van de mast, wat zowaar precies paste (ik vond dat pas toen ik hem al bijna af had),



De quilt is machinaal gepatcht en gequilt. De storm at sea is gemaakt met mijn eigen handgeverfde stoffen, de windsok is van een batik uit de winkel en witte poplin. En het armbandje komt uit de geefwinkel.



zaterdag 7 oktober 2023

Temperatuurhuisjes, derde kwartaal

 Dit zijn mijn huisjes vanaf de tweede week van juli tot en met eind september. 


 Veel mensen hebben gemopperd dat we geen goede zomer hebben gehad, de vraag is natuurlijk "wat is een goede zomer?" Als je kijkt wat er deze zomer in de wereld is gebeurd (grote bosbranden met veel dode mensen en dieren, overstromingen, een orkaan in het Middelandse Zee gebied waarbij in Libië zo ongeveer een halve stad inclusief inwoners de zee in is gespoeld) dan vind ik dat wij een hele goede zomer hebben gehad. Over een paar jaar denken we misschien terug aan hoe goed we het nu nog hebben.