Het artquilthoekje

Joepie, kreeg net een brief van het quiltersgilde dat de quilt die ik heb opgegeven voor het artquilthoekje mag hangen!
Ik had de quilt ingestuurd die was geselecteerd voor de tentoonstelling van Ricky Tims maar daar nooit heeft kunnen hangen omdat hij een week te laat was aangekomen (inmiddels is hij hier ook weer terug, gelukkig maar, want toen ik de foto instuurde was hij nog niet terug.....).

Kaya en Lotje

Kijk eens wat een leuke foto's ik heb gekregen van Kaya (Blanca) en haar nieuwe vriendinnetje Lotje:

Woensdag - dear Margeeth dag (28)

Het blok van deze week is een soort rolling star, maar toch ook weer niet want de vormen zijn niet even groot.

This weeks Dear Margeeth is kind of a rolling star.

Weggooien of opeten?

Wij hebben al een tijdje als stelregel dat er hier zo min mogelijk eten wordt weggegooid. We letten er op dat we de oudste dingen als eerste opeten,  we letten er op dat we niet teveel koken en als iets toevallig een keer toch over 'de datum'  is dan kijken we eerst of het nog goed is voordat we het weggooien. De tht datum gebruiken wij om te kijken wat er het éérst op moet, als je twee dezelfde pakken koekjes hebben en het ene heeft een eerdere tht datum dan eet je die natuurlijk als eerste op. Hierdoor gaat er hier erg weinig weg. In de supermarkt koop ik ook regelmatig dingen met zo'n kortingssticker er op, als je die gelijk op maakt dan is er ook niets aan de hand.
Het enige waar je wel mee uit moet kijken is als er TGT op staat. TGT betekent Te Gebruiken Tot, als die datum verstreken is dan kan het eten onveilig zijn, er kunnen bijvoorbeeld bacteriën inzitten. Hoewel deze datum ook weer niet in steen gehouwen is, als je bv vlees invriest dan kun je het langer bewaren en van die vieze zakken met voorgesneden groenten zijn vaak al bedorven voordat de TGT datum verstreken is. 

Nou doen wij dus ons best, maar je kunt niet alles voorkomen. Supermarkten gooien dingen weg die over de datum zijn, fabrikanten gooien dingen weg omdat ze zijn afgekeurd. In het programma Zembla zag ik dat er elk jaar voor ruim 4 miljard euro aan goed voedsel wordt weggegooid, waarvan een groot deel door consumenten maar ook door de supermarkten en de producenten.
Er zijn mensen die in de afvalcontainers van de supermarkt duiken om daar eten uit te halen en daar gewoon van kunnen leven, maar dat durf ik niet. Ben veel te bang dat er politie bij wordt gehaald (terwijl het wel gewoon mag als die containers op de openbare weg staan) of erger nog, dat er mensen van de supermarkt komen die het er niet mee eens zijn en het nodig vinden om eigen rechter te spelen.

Hoe gaan jullie daar mee om?

Umbra heeft haar mandje gevonden

Lieve Umbra, als een klein hoopje ellende met een rommelig uitziende oogamputatie kwam je hier binnen. Het enige wat je deed was in een mandje liggen en af en toe op de kattenbak gaan. Het eten wat we je gaven at je ‘in bed’ want je kwam er zo min mogelijk uit. Ondanks dat je je overduidelijk niet lekker voelde mocht ik toch aaien en na drie dagen kon ik je zelfs al op schoot tillen. Waarbij ik de schrik van mijn leven kreeg, ik greep bij je buik zo in de nattigheid  van de wond van je sterilisatie, die (gelukkig alleen aan de buitenkant) was open gegaan en gaan onsteken. Ook uit de wond van je geamputeerde oog stroomde inmiddels pus. Halsoverkop zijn we toen op kerstavond met je naar de dienstdoende dierenarts gegaan, die eigenlijk ook niets kon doen behalve je een injectie antibioticum geven en ons zalf meegeven voor je wonden en zeggen dat het toch wel heel fijn was dat je at want dat het er anders heel slecht voor je uit zou hebben gezien. Gelukkig sloeg het antibioticum aan en groeide het gat op je buik dicht. Je oogamputatie was helaas een ander verhaal, het oog was wel geamputeerd maar de wond was niet goed dichtgegroeid en toen alle korstjes eraf waren deed je het open, we keken zo in je oogkas. Dat kon natuurlijk zo niet blijven, dus moest je nog een keer naar de dierenarts voor een nieuwe operatie om het dicht te maken. Gelukkig is dat allemaal goed verlopen en werd je beter.

Toen zagen we pas wat een leuk en lief poesje je eigenlijk bent. Je had het hier in het gastgezin reuze naar je zin, liep blij rond met je staart in de lucht en speelde als een jong poesje. Door alles wat je had meegemaakt was je wel wat schuw en achterdochtig geworden, maar als je boven op de krabpaal zat dan mochten wij je altijd aaien en dat vond je heel erg fijn en je ontdekte ook wat nieuws: op schoot! Een zaligheid vond je het, zo’n heerlijk warme, zachte schoot, je kon er niet genoeg van krijgen. Het enige dat je hier miste was een andere kat om mee te spelen. In het begin had je daar niet zo’n behoefte aan en was je zelfs bang voor andere katten maar op het laatst merkten we dat je dat toch zocht. Je liep daarom achter onze knorrepot Sifra aan die niets van je moest hebben, maar omdat je zo graag wilde spelen bleef je het proberen.

Nu ben je verhuisd naar mensen die ook een poes hebben die wil spelen en die onlangs haar vriendinnetje is verloren. Hopelijk kunnen jullie het goed met elkaar vinden en worden jullie vriendinnen. Lieve Umbra, je blijft voor altijd in mijn hart, ik hoop dat je na alle ellende die je hebt meegemaakt gelukkig zult worden, want je verdient het.

(We hebben haar gisteravond weggebracht)

Woensdag - Dear Margeeth dag (27)

Dit keer een bestaand blok: Lady of the lake.

This time an existing block: lady of the lake.

Verslag quiltweekend (en wat ik aan quilten heb gedaan)

Donderdag om half vier zette DH mij af bij "de Grote Bunte"  in Nunspeet, waar dit jaar het quiltweekend gehouden werd. Het was wel een beetje anders dan in de jeugdherberg in Elst waar we het altijd hadden gehouden, vooral omdat 'we' (of eigenlijk vooral de dames die het organiseerden: Ingrid, Marjolein en Arianne) meer zelf moesten doen, maar het was er niet minder gezellig door. Eigenlijk zouden we alle afwassen zelf moeten doen, maar gelukkig waren daar jongens van de lokale scoutingvereniging voor ingehuurd, zodat we alleen op vrijdag 's morgens en tussen de middag en op zaterdag en zondag 's morgens moesten afwassen en met genoeg vrijwilligers was dat wel te doen. Donderdagmiddag druppelden er steeds mensen binnen, er had een aantal mensen afgezegd en dat was natuurlijk jammer, maar kwam niet helemaal slecht uit omdat er toch wel een stuk minder ruimte was dan in Elst. In Elst had ik vorig jaar niet zoveel ruimte nodig omdat ik toen een handnaaiproject bij me had (de randen om de Sylvia's Bridal sampler zetten) maar nu had ik dus al mijn losse Dear Jane blokken meegenomen om ze aan elkaar te naaien en daar heb je gewoon ruimte voor nodig. Gelukkig kon in met Mary een tafel delen en hoefde er niet meer iemand bij, dus dat kwam allemaal wel goed (en volgend jaar hou ik er gewoon rekening meer dat daar minder ruimte is).  
Het aan elkaar naaien van mijn Dear Jane blokken had wat voeten in de aarde, want gelijk al bij de eerste blokken kreeg ik een onaangename verrassing, hoewel ik de blokken keurig op 4,5 inch had geprint (en nagemeten) waren ze door het paperpiecen toch niet allemaal even groot geworden, ze varieerden tussen 4,25 en 4,5 inch, een té groot verschil dus om te 'foezelen'. Na eerst even stevig balen en daarna even nadenken heb ik besloten om er aan de rechter- en de onderkant grotere sashings aan te zetten, dan het blok en de sashings af te tekenen op 5 inch (zo groot hoort een blok ook te zijn inclusief sashings) en ze dan aan elkaar te naaien.
Ik heb de rijen ook gelijk aan elkaar gezet, alleen was het na de eerste acht rijen zo groot geworden dat ik alles van de tafel maaide (en er was al niet zoveel plek) dus toen ben ik met de rest van de rijen 'opnieuw begonnen'. Ik heb elf van de dertien rijen aan elkaar, in twee delen dus, aan rij nummer 12 zitten de sashings al en ik heb ze ook op maat gesneden en rij nummer 13 moet nog helemaal. Valt niet tegen dus en zo ziet het er nu uit:

Kon dat nou niet zonder kat? Nee, dat kon niet, ik had het nog niet liggen of mevrouwtje zat er al op!

Verder was het vooral heel gezellig, ik heb veel gekletst, mensen weer gezien die ik bij het vorige weekend voor het laatst had gezien en weinig geslapen.