Boompjes

Om de één of andere reden wordt ik gefascineerd door bomen. Op het boekenfestijn kocht ik een fotoboek met alleen maar bomen, op de kalender voor 2009 die ik alvast kocht (kon ik eindelijk een keer kiezen) staan bomen en ik heb ook aardig wat quilts gemaakt met één of meer bomen erop.

Dit was mijn eerste bomenquiltje:

Het is handgemaakt en handgequilt, ongeveer 50 bij 70 cm groot en ik maakte het in 2001.

For some reason I am fascinated by trees. Recently I bought a book, our new calender for 2009 I have bought already (so I could choose for a change) has trees in it and I have made a lot of quilts with one or more trees on them. This is my first tree-quilt. It is handpieced and handquilted, measures about 20 x 27 inches and I patched and quilted it in 2001.

Voor mijn mobieltje.

Tegenwoordig kun je bijna niet meer zonder mobiele telefoon. Sinds ik na de geboorte van de kinderen weer ben gaan werken heb ik er ook maar één aangeschaft. Eigenlijk vind ik het nergens voor nodig, als iemand me nodig heeft dan bellen ze me maar gewoon thuis (er is niets waar ik zo'n hekel aan heb als in de trein gebeld worden door een collega met een financiële vraag, alsof ik daarop in de trein kan antwoorden); maar goed, als moeder moet je nu eenmaal dag en nacht bereikbaar zijn, dus vooruit dan maar.

Alleen, op de één of andere manier had ik altijd ruzie met dat ding. Om te voorkomen dat je per ongeluk gaat bellen zit er op die telefoons altijd een toetsenbordbeveiliging. Ik had zo'n gewone telefoon (een "candybar" noemen ze dat) en daarop moest je twee toetsen zo goed als tegelijk indrukken om hem te deblokkeren en te kunnen bellen. Je zou denken dat dat afdoende zou moeten zijn, maar ik denk dat ik kabouters in mijn tas had wonen, die te pas en te onpas mijn toetsenbord deblokkeerden en op knopjes gingen drukken. En dan werd DH ineens gebeld, of mijn telefoon ging uit, of ik kreeg een foutmelding. Met als consequentie dat ik elke keer door mijn beltegoed heen was, de batterij leeg was én ik nog steeds niet bereikbaar was; dus dat schoot ook niet op.

Omdat ik het eigenlijk niet vind kunnen iets nieuws te kopen als je oude het nog gewoon doet heb ik zo een hele tijd voort gemodderd maar toen een paar weken terug de treinen weer eens niet reden en ik niet eens DH kon bellen omdat die kabouters mijn batterij weer eens hadden leeggebeld, had ik het echt helemaal gehad en heb een nieuwe gekocht. Eéntje met een klepje (een "clamshell" heet dat) en dat krijgen de kaboutertjes lekker niet open. Ik had mijn mobieltje altijd los in mijn tas, samen met mijn sleutels maar zag dat deze toch wel heel erg kraste, zo erg dat ik bang was dat er iets belangrijks kapot zou gaan. Nou zijn er wel tasjes te koop van mobiele telefoons, maar die zijn behoorlijk prijzig en zien er vaak ook erg suf uit. Bovendien, zo'n tasje is toch zo in elkaar geknutseld. Gisteren heb ik er eentje gemaakt, hij is gemaakt van vilt en fleece, met restjes zijde, angelwire en nog wat andere rommeltjes erop en hij was supersnel klaar:

(heb ik toch weer minstens 6,95 uitgespaard)

On the picture is a little bag I made for my new mobile phone. I had to buy a new one because my old ones keybord protection was not effective enough and the phone started calling people, shutting down etc. by itself, resulting in wasting its calling time or making the batterij go flat. I have my phone so people can reach me in case of an emergency with my children and so I can call my husband if there are no trains and he has to pick me up somewhere in order for me to get home, so that juat did not do. I always kept my phone in my purse, together with my keys, but the new one started to get scratches really soon and really bad, so bad that I feared something essential would be damaged. You can buy little bags for your mobile phone, but they are expensive and look boring. Besides, I could easily make one myself, which I did. It is made of felt and fleece and some leftovers and it took me less than an hour to make it.

One of a cat quilt

Deze quilt maakte ik naar aanleiding van een artikel in Quiltnieuws over "one of a kind quilts".
Hij is ongeveer 80 bij 100 centimeter, machinaal gepatcht en handgequilt en het middenpaneel is een poes van Rosina Wachtmeister, die ik in applicatie heb nagemaakt. Aan deze quilt zit een leuk verhaal vast. De "wie het kleine niet eert" quilt had ik op marktplaats gezet en tot mijn grote verbazing is er toen een mevrouw helemaal uit Haarlem gekomen die de quilt van me heeft gekocht. Toen de mevrouw weg was, kwam jongste naar me toe, met de vraag "mama, hoe duur is die quilt met die poes, want die wil ik graag kopen". Dat vond ik zo schattig, mijn eerste reactie was hem de quilt gewoon te geven, maar hij wilde hem met alle geweld kopen want dan had hij hem echt gekocht en was hij echt helemaal van hem. Na wat heen en weer gepraat hebben we besloten dat hij ging wachten tot het uitverkoop was, de uitverkoop begon al na een week en uiteindelijk heeft hij de quilt voor het enorme bedrag van 1 euro gekocht, met zijn zakgeld.

This quilt was made after reading about "one of a kind quilts". It measures about 32 x 40 inches, is patched by machine and quilted by hand and the center panel is inspired by Rosina Wachtmeiser. With this quilt comes a nice story. To my astonishment, I had managed to sell the "wie het kleine niet eert" quilt to a woman from Haarlem. When she had left, youngest came to me and asked how much is the cat-quilt, he wanted to buy it. Of course, my first response was to give it to him, but he insisted, he wanted to buy it. I told him that would be much to expensive for him and after some deliberation we decided that he would wait until sales started. Sales started after about a week, the quilt became really cheap and he paid one euro for it.

Opruimwoede

In de nacht van zaterdag op zondag was het einde van de zomertijd en moesten we de klok een uur terugzetten. In theorie kun je dan een uur langer slapen, maar mensen met (kleine) kinderen weten dat dat zo niet werkt. Inmiddels zijn mijn kinderen al zo groot dat ze zichzelf wel kunnen vermaken dus ik zou hebben kunnen uitslapen, maar natuurlijk was ik al om tien over zes (zomertijd) wakker, om tien over vijf dus en dan niet een beetje wakker, nee klaarwakker. Wat er ook niet aan hielp is dat we zo suf waren geweest om te vergeten de klokken van de kinderen de avond van te voren terug te zetten (We waren namelijk ergens anders mee bezig, de HR-ketel had (alweer) een storing. Gelukkig hebben we een storingsabonnement, jammer genoeg is er waarschijnlijk iets kapot wat de monteur niet kon maken, dus hij doet het nog steeds niet. Vandaag komen ze hem maken.), dus die waren ook om half zes 's morgens al lekker aan het spelen, met bijbehorende geluiden.
Bah, ik haat zomertijd (moppersmurf-Margeeth).

Maar goed, ik had dus wel een hele lange dag en die heb ik gebruikt om al mijn quilts eens te voorschijn te halen, ze uit te zoeken. Er liggen nog quilts van tien jaar oud en het zijn er echt veel te veel, dus ik heb er drie stapels van gemaakt:
quilts die een ik een goed geslaagd eigen ontwerp vind of waaraan ik om een andere reden gehecht ben, quilts die ik heb gemaakt en toen ze klaar waren al niet echt je dat vond of quilts die ik ergens van heb nagemaakt en quilts die helemaal versleten en verschoten door de zon zijn.
De quilts uit de eerste groep heb ik weer netjes opgerold, in de hoezen gedaan en op de kast gelegd, uit de quilts uit de tweede groep heb ik verdeeld in kinderquilts (leuk als kraamcadeau) en quilts die altijd nog handig zijn om over je benen te leggen als de HR-ketel kapot is bijvoorbeeld en de versleten en verschoten quilts gaan (en dit is vloeken in de kerk) toch de textielcontainer in.
Ik heb wel overal een goede foto van gemaakt overigens.

Dit is zo'n quiltje dat ik op de stapel potentiele kraamcadeautjes heb gelegd:

Het is een gepaperpieced exemplaar van 40 bij 40 cm, hij heet "vakantie in Zeeland" en ik maakte hem in 2004.

Sifra maakte natuurlijk ook gelijk van de gelegenheid gebruik om eens lekker te gaan liggen:

In the night of saturday to sunday, the clock was turned back an hour. In theory you could sleep an extra hour, but people who have children know it does not work like that. My children are big enough to fend for themselves for a while in the morning, but of course I woke up at six ten (old time, which is five ten). What also did not help was us forgetten to already move the clock of the children the night before, they woke up at their usual six thirty (which was five thirty of course) and started playing with all the accompanying noises, so no more sleeping for me.
This meant I had a lot of time, so I decided to sort through my quilts. Since I have been quilting for over ten years, I have a lot of them just lurking about and they really threatened to take over my house.
I divided them into three piles: quilts I really want to keep because I like them or are attached to them, quilts that just did not turn out right or were just practising copies of excisting quilts and quilts that are worn, torn and really faded.
The first stack went back into their dustcovers and was put back on top of the closet, the second stack was divided into childrens quilts (potential gifts for new babys) and utilitarianquilts to crawl under (if the heating is broken again, like now for example) and the torn, worn and really faded quilts will just be thrown away.

The quilt on the picture is one of the potential gifts, I made it in 2004, it is paperpieced and about 16 inches big. On the second picture is Sifra, who seized the opportunity.

Herfst in onze straat,

Zoals ik al eens eerder heb geblogd, doe ik mee met another little quiltswap. In deze swap is het de bedoeling dat je een quiltje maakt voor een wildvreemde en die naar haar opstuurt. In ruil daarvoor krijg jij een quiltje terug van een andere wildvreemde.

Dit is het quiltje dat ik voor deze swap maakte:

De achtergrond is gemaakt van mijn eigengeverfde stoffen, plus een klein stukje van de challenge stof van de Bunburry challenge. Ik was namelijk in eerste instantie begonnen aan dit quiltje voor deze challenge maar het werd veel te druk voor wat ik daarvoor in mijn hoofd had.

Voor de bladeren heb ik afgevallen bladeren uit onze straat gebruikt. Ze zijn gemaakt van een soort enge groene rekbare zachte stof, donkergroen polyester vlies en een restje paarse zijde.

Het quiltje is inmiddels aangekomen bij Gina in Wales.

Like I blogged before, I am participating in another little quilt swap. In this swap you are supposed to make a little quilt for a total stranger and you will receive a little quilt from another total stranger in return. Very exciting.

On the picture is the quilt I made for Gina. I pieced the background from my own handdyed fabrics and used leaves that had fallen from the trees in our street as template for the leaves. They are made of some strange light green velvety fabric, dark green polyester and a scrap of purple silk.

Kunstkaarten

Omdat ik nog steeds erg druk ben met dingen die ik (nog) niet kan laten zien, heb ik maar wat foto's van voor dat ik blogde opgezocht. Dit zijn alledrie kaarten van een kunstswap:

Van Gogh

Jügendstill

Opart: Victor Vasarély

Because I am really busy making stuff I cannot show yet, I like to show you some art-inspired fibercards I made before I started blogging.

Schandelijk verwaarloosd,

dat had ik mijn Dear Jane quilt, zo komt hij natuurlijk nooit af en het was al een meerjarenproject. Ben maar gauw weer eens een paar blokjes gaan maken, dit is blokje K-11, Columbine.



I really neglected my Dear Jane, that way it will never be finished and it already is a five-year project. So, I made some new blocks, this is block K-11, Columbine.