Mary Ruth's corset

Blokje E-12 van Dear Jane, het corset van Mary Ruth: Brenda Papadakis en haar Dear Jane clubje hebben wel een levendige fantasie gehad toen ze namen verzonnen voor alle blokken. En toch, je zou de driehoekjes van het middelste deel wel als de geregen veters van een corset kunnen zien, met heel veel fantasie.

Block E-12, Mary Ruths corset, of Dear Jane. Brenda Papadakis and friends had a really lively imagination when they thought up the names for all those blocks. However, you could see the triangles of the middle square as the laces of a corset, with a lot of imagination.

Ha, gezellig ze zijn er weer,

Toen wij ons huis 10 jaar geleden kochten, was de tuin een verschrikking. Grindtegels van voor tot achter en een tot monstrueze hoogte uitgegroeide coniferenhaag. Vreselijk somber, saai en doods. En dan bedoel ik dus ook echt letterlijk doods, er was geen vogel in te bekennen.

Nou zijn wij op zich niet echt tuiniers, maar toen alles binnen een beetje op orde was, zijn we gelijk aan de tuin begonnen. Eerst maar al die verschrikkelijke grindtegels eruit en die coniferenhaag (en toen hadden we binnen ineens ook zowat twee keer zoveel licht). Het enige dat is blijven staan is de haag van laurierkers maar die hebben we een flink eind teruggesnoeid, hij was ongeveer anderhalve meter breed. Toen een schutting er omheen met flink wat klimop ertegenaan geplant, paadjes van kleine klinkers, een pergola met een druif, trellis tegen de schuur met clematis en overal planten. Het eerste jaar moest alles nog groeien, is er natuurlijk het één en ander doodgegaan (een druif op het noorden kan écht niet en gras moet je ook niet proberen) en was het een kale bedoening, maar zelfs die zomer kwamen er ineens vogels in de tuin. Vanaf de volgende lente hadden we elk voorjaar een nest merels in de tuin. Ze zitten in de heg, of in de winterjasmijn, of in de klimop tegen de schuur en vaak zie je ze zelfs zitten broeden. Ze zijn er helemaal aan gewend dat wij regelmatig langskomen, dus ze blijven gewoon zitten zonder te schrikken en de poes, die jagen ze gewoon de tuin uit.
Ook dit jaar waren ze weer heel dapper begonnen, maar toen het in maart ineens nog zo ging sneeuwen is het nest helaas verlaten. Deze week zagen we ze weer heel druk in de weer met allemaal takjes en grasjes en ja hoor, ze zitten er weer. Gezellig.


(dagboekquiltje april, ondergrond 'crazy logcabin', merel en takje vliesofix applicatie)


Ten years ago, when we bought our house, the garden was really awfull. Just horrible big tiles everywhere and a really high hedge of evergreens. It was depressing, boring and lifeless, not a single bird visited our garden.
Allthough DH and I aren't gardeners, we had to do something about this. So, when had finished redecorating our house, we pulled out all the tiles and tore down the hedge (which resulted in twice as much light coming into the house). We put in a lot of plants (a lot of which died that first year, you just cannot have grapes of a lawn when you garden faces north and doesn't get direct sunlight for about six months each year) and even that first summer, birds started to visit our garden. Since the first spring after we redid the garden, blackbirds (turdus merula) have been nesting in our garden. Sometimes you can look straight into their nest and see them actually sitting on the eggs, or see the little ones. And they know us, so they don't mind at all (and they just chase the cat).
This march they made a nest and put eggs in it. Unfortunately, we had a really cold spell with snow so the eggs got abandonned. This week, we saw them busy again with all kinds of nesting materials, so they are back again. That's nice, I would have missed them if they weren't.

(Journalquilt april, background crazy logcabin, blackbird and twig appliqued with wonder under)

Field of dreams

Blokje D-13 van de Dear Jane quilt, Field of dreams,zal veel traditionele quiltsters, ook die helemaal niets met de Dear Jane hebben bekend voorkomen.
Dit is namelijk het blokje dat wordt gebruikt als zogenaamd "Siggies". Quiltsters van over de hele wereld maken deze blokje, zetten hun naam, woonplaats, jaartal en vaak ook nog een leuk tekeningetje of stempel in het middenveld en ruilen die dan onderling. Sommigen hebben er zoveel geruild dat ze er hele quilts mee kunnen maken. Het leuke ervan schijnt te zijn dat je er contacten met quiltsters over de hele wereld mee opdoet. Schijnt, ik weet het niet zeker, want aan het ruilen van siggies ben ik nooit begonnen, je kunt immers niet alles doen. In het verleden heb ik er wel eens een paar gemaakt voor mensen waarvan ik wist dat die ze spaarden, maar meer niet.
In Nederland beheert Annelies een lijst om siggies mee te ruilen, als je zin hebt om mee te doen hoef je haar alleen maar een mailtje te sturen.

Block D-13, Field of dreams, of Dear Jane is the block that is used for so called siggie-swaps.

Mot in een web

Blokje E-13 van de Dear Jane quilt kun je met heel veel fantasie inderdaad wel zien als een mot (het binnenste vlindertje) in een web.
With a lot of imagination, it is possible to see a moth in a web in block E-13 of Dear Jane.

Ophangdevice voor dagboekquiltjes

Omdat we met de dagboekgroep Afier binnenkort een tentoonstelling hebben, moest ik een 'ophangdevice' maken voor vijf van mijn quiltjes.

Dit zijn van die klusjes die ik altijd voor me uitschuif, maar gisteren ben ik er toch maar aan begonnen. Om uit te testen of het allemaal een beetje hing, heb ik hem aan de waslijn gehangen:

Because the journalquilt group Afier I'm in will have an exhibition soon, I had to make a hanging device for five of my quiltlets. These are the kind of jobs I tend to postpone but yesterday I made such a device. It is hanging from the clothes-line, to see whether it was ok.

Starburst

Blokje F-12, starburst was ook weer zo'n onmogelijk te maken blokje van de Dear Jane.

Zoals op de lijntekening te zien is, moet er een inzet gemaakt worden in een enkel stukje stof.

Om dit te kunnen doen moet je inknippen tot bijna op de naad, wat de naad veel te veel verzwakt.
Dit kun je op twee manieren oplossen: appliceren of een extra naad toevoegen. Ik heb voor het laatste gekozen.

Block F-12, Starburst, is another one of those blocks that are almost impossible to make. As you can see in the line drawing, there are four inset seams in a single piece of fabric. To do this, you have to make a cut in the seamallowance that goes almost all the way to the seam, weakening it beyond acceptance.

You can solve this problem by either applique or add an extra seam. I choose the latter.

Experiment

Gisteren kwam ik er achter dat ik mijn maart quiltje helemaal was vergeten te posten. Bij deze dus:

Het is een experiment waarvoor ik een klein kant en klaar 'whole cloth' quiltje dat ik een keer voor een cursus had gemaakt en dat maar lag te liggen in de kast heb gerecycled. Ik heb er eerst angelina, wat 'paasgras' van het Kruidvat en organza overheen gemeanderd. Daarna een stuk polyestervlies van de bloemenwinkel. Ik wilde dat eerst met grotere krullen meanderen, maar omdat het dan wel erg saai werd heb ik eerst twee rozen gemaakt met roze en daarna de rest gemeanderd met geel. Toen de verfstripper erop gezet.
Het was een experiment met dat polyestervlies om te kijken wat daar mee zou gebeuren als ik het met de verfstripper bewerkte. Dus dat weet ik dan ook weer.

Yesterday I discovered I totally forgot to post my March journalquilt. It is an experiment for which I recycled a little whole cloth quiltlet I made for a course and was just lying there because I didn't really like it. I first meandered some angelina, easter stuff and a sheer over it. Then I took a piece of polyester fleece from the florist, embroidered the roses on top of that and filled in the rest with yellow thread. I used the heattool on it.

It was an experiment with the polyesterfleece, I wanted to see what happened if I used a heattool on it. So, now I know.