Nan's Naiad

Het was al weer een hele tijd geleden dat ik een blokje voor de Dear Jane had gemaakt. Andere (patchwork en niet-patchwork) dingen hadden mijn aandacht harder nodig. En wat ook niet hielp, is dat blok L-10; Nan's Naiad aan de beurt was.

Zo moeilijk als de naam van dit blok is, zo moeilijk was hij ook te maken met paperpiecing.

Dit zijn het originele blok en de lijn-tekening:

niet te doen, dus, met al die kleine geappliceerde driehoekjes en Y-naden.

Gelukkig is dit een blok aan de buitenkant van de quilt, donkerblauw dus. Ik heb het patroon genomen, de kleuren gehandhaafd en verder gewoon nieuwe lijnen getekend zodat hij wel uitvoerbaar werd:

Als ik hem dan ga quilten, quilt ik de ontbrekende lijnen er gewoon in.

It was quite a while ago, that I made my last DJ block. To preoccupied with other (patchwork and non-patchwork) things. What also didn't help was that block L-10, Nans Naiad, was the next block I was going to make.

The piecing was as difficult as it's name. Tiny appliqued triangles and Y-seams made paperpiecing impossible. Luckily, the block is on the outside of the quilt, which means dark blue fabric and an opportunity to fudge. I have kept the colour-placement, but redrafted the entire block. On the missing seams I will add quilting.

Poppen

Het thema van de abstract challenge van deze maand was "Dolls"; "Poppen" dus. Dit vond ik dus een heel moeilijk thema om iets abstracts van te maken. Je kunt er wel iets abstracts bij maken, zoals bv een poppen-oog of zoiets, maar hoe zie je dan weer dat het om een poppenoog gaat en niet om een mensenoog. Inmiddels waren er op de site van de abstract challenge al heel wat poppen gepasseerd: het woord pop in de vorm van een pop, een aankleedpop, van papier geknipte poppetjes, een in country style geborduurde pop, een wajangpop; dus dat maakte het ook niet makkelijker (om nog iets origineels te bedenken).

Uiteindelijk ben ik teruggegaan naar die harkpoppetjes die kinderen tekenen als ze net mensen gaan tekenen. De oer-poppetjes dus als het ware. Ik was van plan een tekening van de kinderen te gebruiken, maar oudste heeft toen hij klein was nooit mensen getekend en jongste op zich wel, maar dat waren de 'verkeerde soort poppetjes' (driehoekjes met armen, benen en een hoofd). Dus toen moest ik ze zelf tekenen. Ze zien er heel simpel uit, maar het kostte nog aardig wat papier om mijn volwassen tekenwijze te vergeten.

Eerst heb ik drie poppetjes in verschillende kleuren geborduurd op een wit lapje:

Maar dat was wel een beetje saai, dus heb ik de krijtjes van de kinderen gepakt de achtergrond gekleurd:

Beter, maar nog niet helemaal af, dus nog wat quiltwerk op de achtergrond toegevoegd:

This months theme of the abstract challenge was "Dolls". I thought this a real difficult topic to make something abstract with. Finally I made a quiltlet with the little stick and rake dolls that children draw when they start to draw people. I consider this the basic representation for a doll and that's as abstract as I could make it, this month. I wanted to use a drawing from the children but eldest didn't draw people when he was little and youngest drew 'the wrong kind of doll' (more like triangles with limbs and a head), so I had to draw them myself. This wasn't as easy as it seemed, it took a lot of effort to discard all my adult ways.

First I machine-embroidered three dolls on a piece of white fabric. It looked a little boring, so I took the childrens crayons and added some color. Then I quilted it.

Haastig spoed is zelden goed want:

Een week lang heel hard gewerkt en kompassen gemaakt:

En een rijtje donkere huisjes met verlichte ramen:

Deze aan elkaar gezet geeft:

En ik vind het prut. 't Ziet er best grappig uit, maar om dat nou voor een wedstrijd in te sturen.... Nou nee. Eigenlijk is het meer een kinderquilt, ik denk dat ik er maar een rand omheen zet, dan is het nog een leuk droomdekentje. (En wat je op de foto niet ziet is het trekken dat de stof om de marinerskompassen heen doet, maar dat krijgen we wel plat.)

De moraal van dit verhaal: omdat ik te weinig tijd aan het ontwerp had besteed,viel het eindresultaat mij erg tegen.

For everyone who wondered what went wrong with my party-quilt. I made a lot of off-center mariners compasses. And a row of dark houses with lighted windows. Then I sewed them together. And didn't like it at all.... It looks kind of funny, but it is defenitively not contest-material. Actually, it's a quilt for children, I will add a border to make it bigger and then it will be a nice "droomdekentje" (Dutch equivalent of project linus).

Because I spended too little time on the design, the result wasn't what I wanted it to be.

Haastig spoed is zelden goed - 1

Elk jaar zijn in maart in Rijswijk de Patchwork en Quiltdagen. Heel veel winkeltjes, een tentoonstelling en de quilts van een quiltwedstrijd uitgeschreven door Bernina, met dit jaar als thema "Feest". Meestal kan ik wel iets verzinnen bij een thema maar tegen dit thema heb ik echt heel lang aan zitten hikken.
Uiteindelijk kwam met het vuurwerk bij oud-en-nieuw de inspiratie: een rij huizen met daarboven een lucht met vuurwerk erin. Zoiets als dit dus:


Het vuurwerk ging ik maken met mariners compassen en i.v.m. de zwaartekracht zou ik de middencirkels niet helemaal in het midden doen.

Dit is de eerste mariners compass:

De deadline is 1 februari, dus ik had niet veel tijd meer en ik ben meteen begonnen. Had ik beter niet kunnen doen......

Every march there is this show in a town in the west of our country. It includes shops, an exhibition and a contest. This years theme was "party". I like participating in contests, not because I want to win, but because I like the challenge of making a quilt with someone elses theme. This theme however, turned out to be quite a problem. I couldn't think of something that was appropriate for it and that I wanted to use for a quilt. Finally, on the last day of the year, when I was watching the fireworks, an idea came to me, I was going to make a quilt with fireworks on it. For the fireworks I was going to use off-center mariners compasses and on the bottom I would add a row of houses. I didn't have much time left to make it, so I started right away. I shouldn't have.....

ATC's uit Australië

En deze ATC's kreeg ik van Linda, een Nederlandse quiltster die in Brisbane in Australië woont:Van de andere kant van de wereld dus. De ATC met de maan erop was één van de eerste die ze gemaakt heeft en de groene met het blaadje één van de laatsten. Ze zijn allebei erg mooi.

This ATCs I got from Linda, who lives in Australia.

De wereld is klein

Deze ATC kreeg ik van Nadia:
En deze van mijn schoonmoeder:

Aan die van mijn schoonmoeder zit trouwens nog een leuk verhaal vast:
Een tijdje terug had ik een ATC geruild met Ria. Ik kende haar niet, maar had haar adres gekregen van iemand van de fibermailgroep. Ik had met haar geruild en even gemaild. En toen kwam tot mijn grote verbazing op de verjaardag van DH mijn schoonmoeder met een stapeltje ATC-tjes aanzetten. Of ik er ook eentje wou, want die spaarde ik toch, die zelf gemaakte visite kaartjes? Voor zover ik wist had ik haar dat nooit verteld. dus ik vraag hoe ze dat weet. Ja, van Ria want daar heb ik les van. Wat bleek nou, Ria had geruild met iemand en zag toen dat ze iemand met dezelfde achternaam op les had. En we hadden niet alleen dezelfde achternaam, maar waren ook nog familie van elkaar. De wereld is klein!
.
The first ATC I got from Nadia and the second one from my mother in law.
There is a funny storie attached to the one from my mother in law. A while ago I swapped an ATC with Ria. I didn't know her, but got her adress from someone from the fibermailgroup. It was a big surprise when my mother in law came to DH's birthday with a little stack of ATCs and asked if I wanted one. I was really surprised that she knew that I traded them, because she isn't online at all. It turned out that she is taking quilting lessons from Ria, who had noticed that she had traded an ATC to a person with the same name as someone she had in class. It's a small world!

IJskristallen zijn zeshoekig

Tadaa, dit is hem dan:

De ijskristallen heb ik uiteindelijk toch gewoon met vliesofix gemaakt. Eerst een kleedje geknipt van papier, dit overgetekend op vliesofix, uitgeknipt, op de stof gestreken en vastgezet met een festonsteekje.

And this is the finished quilt. I did the crystals with wonder under. First I made a cutting from paper, traced that on the fusible webbing, cut it out, ironed it on the fabric and finished it with a buttonhole stitch.