Storm op de Merwede

Ik had ook wat moeite om niet van de dijk geblazen te worden.

Hier kun je toch uren naar kijken!

Omdat het zo schattig is

Kijk eens hoe goed ze al gegroeid zijn

 en ze hebben al oogjes!

De kittens van Bellefleur.

Braeburn, Fuji, Jumani, Kanzi en Topaz:

Bellefleur en haar appeltjes

Dit zijn Bellefleur en haar appeltjes kittens Braeburn, Fuji, Jumani, Kanzi en Topaz.
en dit is haar verhaal:

19 maart 2015
De eerste baby's zijn binnen!

Gisteravond kregen we een melding: eergisteren was een mamapoes bevallen. Het verhaal heeft ondertussen verschillende versies gekregen, dus wat is waar, laten we dan maar in het midden.
In elk geval had deze poes een baasje, maar die wilde haar niet meer en liet haar aan haar lot over. Eten? Kreeg ze ook niet meer...
Ze beviel daarom buiten, op een stuk oud plastic. De bevalling was drie dagen geleden. De kittens zouden sinds de geboorte non-stop hebben gehuild, en mama zou ze vaak alleen hebben gelaten. Mam lijkt hen niet genoeg te geven, aangezien ze zelf ook geen eten kreeg.
Kortom: We zijn meteen gaan rijden! Het was allemaal heel delicaat.... hoeveel bescherming kon mama die nacht bieden, of niet, we zaten in dubio.
We besloten de 5 babietjes mee te nemen en een vangkooi open te zetten voor mams.
De kittens kregen een lekkere warme couveuse en na een moeilijke start, drinken ze nu goed uit het flesje. Maar het was wachten op mama.
Vandaag op en neer gereden, niks in de vangkooi, he toch! Maar..... vanavond was het prijs, joehoeee!!! Ze zat in de vangkooi, heerlijk.
Vanavond zal de hereniging plaatsvinden, laten we hopen dat mama haar kindjes goed wil en kan verzorgen.... heel spannend. We houden jullie op de hoogte!

20 maart 2015
We krijgen maar geen genoeg van de hereniging mama en kindjes!
Mamapoes doet het echt super.
Haar kindjes krijgen de beste zorgen die ze zich kunnen wensen.
Ons zwart kleintje is een echt moederskindje... Niet eten=aan mama's hoofd liggen
Mamapoes heeft nu zelfs vertrouwen in dat gekke meisje dat steeds komt kijken. Geaaid worden is heerlijk, daar mag ze zelfs heeeel even haar kindjes voor opzij leggen.
Ook kopjes kan je bij onze mamapoes verdienen. Als je maar goed voor haar en haar kleintjes zorgt. Zo vertederend...

Soms is opvangen helemaal niet leuk.

Lieve Stoffeltje,

Je kwam bij ons op tweede kerstdag, een kerstcadeautje.  Je was gevonden in een park, moederziel alleen doolde je daar rond. Een broodmager kittentje was je toen je bij ons kwam, een zakje botjes. We gaven je veel krachtvoer, veel liefde en een warm kruikje om op te liggen. Je kreeg wat vet op je botjes, genoot ervan om bij ons op schoot te liggen en je begon zelfs te spelen. Je was zo lief, we waren allemaal gek op je.
Toen sloeg het noodlot toe, je bleek nog een extra cadeautje bij je te hebben, wat helemaal niet zo leuk was. Je werd ernstig ziek, zo ziek dat je niet meer beter kon worden.  We hebben alles geprobeerd om je er door heen te trekken, maar niks wat we deden hielp. Je werd alleen maar slechter, lag er bij als een hoopje ellende, snel ademend van benauwdheid. Vandaag had je ondertemperatuur, er zijn nog foto’s gemaakt waarop te zien was dat je hele lichaampje vol met vocht zat en er ook al van alles mis was met je organen en toen hebben we je moeten laten gaan, het was uitzichtloos lijden geworden.
Je hebt in ieder geval nog liefde gekend en een warm mandje, dat is beter dan ergens in een koud park te moeten creperen, maar het blijft oneerlijk, zo’n jong lief kitten hoort niet dood te gaan. Dag lieve Stoffeltje, we zullen je missen.